วันอังคารที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2552
วันพุธที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2552
การปลูกผักป่าเชิงระบบ
การปลูกผักหวานป่าเชิงระบบ
+โพสต์เมื่อวันที่ : 22 ก.ค. 2552
ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต
.....
การปลูกผักหวานป่าเชิงระบบ คือ การปลูกพืชแบบผสมผสาน โดยมีผักหวานป่าเป็นพืชหลัก มีการปลูกพืชหลายระดับเพื่อจัดสภาพแวดล้อมให้เหมาะสม และไม่ก่อให้เกิดปฏิสัมพันธ์ทางลบกับการเจริญเติบโตของผักหวานป่า โดยเริ่มจากปลูกไม้ผลหรือไม้ยืนต้น เช่น แคบ้าน กล้วย มะม่วง และสะเดา เป็นต้น เพื่อใช้เป็นไม้พี่เลี้ยงให้ร่มเงาที่ถาวร เนื่องจากตามธรรมชาติผักหวานป่าเจริญเติบโตได้ดีภายใต้ร่มเงาของไม้อื่น ตามด้วยการปลูกไม้ระดับกลางคือผักหวานป่าซึ่งเป็นพืชหลัก และการปลูกพืชระดับล่างเป็นพืชอายุสั้นที่ให้ผลผลิตได้เร็ว เช่น พืชผัก เป็นต้น
การเลือกพืชมาปลูกร่วมกับผักหวานป่า ต้องให้เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของผักหวานป่าด้วย โดยเฉพาะพืชที่นำมาปลูกเพื่อให้ร่มเงา ควรเป็นไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ เจริญเติบโตได้ดี และมีผลผลิตที่สามารถเก็บเกี่ยวได้ ถ้าเป็นพืชตระกูลถั่วจะเป็นการดีมาก มีการกำหนดระยะปลูกให้เหมาะสมกับพืชแต่ละชนิด เพื่อป้องกันไม่ให้ต้นผักหวานป่าได้รับแสงแดดมากหรือน้อยเกินไป ส่วนพืชอายุสั้นอาจเป็นพืชผักกินใบหรือผลก็ได้ เช่น มะเขือ พริก กะเพรา ขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้ปลูก หรือความต้องการของตลาด
ตัวอย่างระบบการปลูกผักหวานป่า ในพื้นที่ 1 ไร่ เช่น ถ้าต้องการปลูกผักหวานป่าร่วมกับกล้วยน้ำว้า และมะเขือเปราะ เริ่มจากปลูกกล้วยเพื่อเป็นพืชให้ร่มเงา ระยะปลูก 3x3 เมตร ปลูกได้ 196 ต้น จากนั้นนำต้นกล้ามะเขือเปราะปลูกระหว่างแถวของต้นกล้วย โดยปลูกเป็นแถวคู่ ระยะปลูก 1x1 เมตร ปลูกได้ 1,040 ต้น เมื่อต้นมะเขือเปราะโตจนมีร่มเงา จึงปลูกผักหวานป่าระหว่างกึ่งกลางแถวคู่ของต้นมะเขือ ใช้ระยะปลูกระหว่างต้น 1 เมตร พื้นที่ 1 ไร่ ปลูกได้ 520 ต้น โดยในช่วงแรกผักหวานป่าจะอาศัยร่มเงาของต้นมะเขือ จนกว่าต้นกล้วยจะสามารถให้ร่มเงาได้
ต้นทุนระบบการปลูกผักหวานป่ามีความแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับประเภทของต้นพันธุ์ที่นำมาใช้ คือ ต้นพันธุ์จากการตอนกิ่งมีราคาสูงกว่าจากการเพาะเมล็ด ราคาต้นพันธุ์จากกิ่งตอนประมาณ 100 บาท/ต้น ส่วนเพาะเมล็ดราคาประมาณ 15-20 บาท/ต้น นอกจากนั้นจะเป็นต้นทุนของระบบน้ำ แรงงาน และปุ๋ย ซึ่งส่วนใหญ่จะใช้ปุ๋ยอินทรีย์หรือปุ๋ยคอกจากมูลสัตว์เป็นหลัก
ต้นผักหวานป่า
ขอบคุณภาพประกอบจาก http://www.oknation.net/blog/esan-banna
การปลูกผักหวานป่า 1 ระบบนี้ ทำให้เกษตรกรได้รับประโยชน์ คือ ปีแรกผลตอบแทนจากการปลูกมะเขือเปราะ ปีที่สองจากการปลูกกล้วยน้ำว้า และเมื่อเข้าสู่ปีที่สามจะได้รับผลตอบแทนจากกล้วยน้ำว้าและผักหวานป่า
การปลูกผักหวานป่าเชิงระบบ จึงเป็นระบบการปลูกพืชที่ทำให้เกษตรกรมีรายได้ตลอดทั้งปี และทุก ๆ ปี ในระหว่างรอผลผลิตจากต้นผักหวานป่า นอกจากนั้นยังเป็นการใช้ประโยชน์ของพื้นที่ให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม ได้ที่สถานีวิจัย ลำตะคอง สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) เลขที่ 333 หมู่ 12 ถนนมิตรภาพ ต.หนองสาหร่าย อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา 30130 โทร. 0-4439-0107, 0-4439-0150, 08-1999-4770 โทรสาร 0-4439-0150 E-mail:lamtakhong@tistr.or.th, momtree_k@tistr.or.th
ขอบคุณที่มา เดลินิวส์
+โพสต์เมื่อวันที่ : 22 ก.ค. 2552
ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต
.....
การปลูกผักหวานป่าเชิงระบบ คือ การปลูกพืชแบบผสมผสาน โดยมีผักหวานป่าเป็นพืชหลัก มีการปลูกพืชหลายระดับเพื่อจัดสภาพแวดล้อมให้เหมาะสม และไม่ก่อให้เกิดปฏิสัมพันธ์ทางลบกับการเจริญเติบโตของผักหวานป่า โดยเริ่มจากปลูกไม้ผลหรือไม้ยืนต้น เช่น แคบ้าน กล้วย มะม่วง และสะเดา เป็นต้น เพื่อใช้เป็นไม้พี่เลี้ยงให้ร่มเงาที่ถาวร เนื่องจากตามธรรมชาติผักหวานป่าเจริญเติบโตได้ดีภายใต้ร่มเงาของไม้อื่น ตามด้วยการปลูกไม้ระดับกลางคือผักหวานป่าซึ่งเป็นพืชหลัก และการปลูกพืชระดับล่างเป็นพืชอายุสั้นที่ให้ผลผลิตได้เร็ว เช่น พืชผัก เป็นต้น
การเลือกพืชมาปลูกร่วมกับผักหวานป่า ต้องให้เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของผักหวานป่าด้วย โดยเฉพาะพืชที่นำมาปลูกเพื่อให้ร่มเงา ควรเป็นไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ เจริญเติบโตได้ดี และมีผลผลิตที่สามารถเก็บเกี่ยวได้ ถ้าเป็นพืชตระกูลถั่วจะเป็นการดีมาก มีการกำหนดระยะปลูกให้เหมาะสมกับพืชแต่ละชนิด เพื่อป้องกันไม่ให้ต้นผักหวานป่าได้รับแสงแดดมากหรือน้อยเกินไป ส่วนพืชอายุสั้นอาจเป็นพืชผักกินใบหรือผลก็ได้ เช่น มะเขือ พริก กะเพรา ขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้ปลูก หรือความต้องการของตลาด
ตัวอย่างระบบการปลูกผักหวานป่า ในพื้นที่ 1 ไร่ เช่น ถ้าต้องการปลูกผักหวานป่าร่วมกับกล้วยน้ำว้า และมะเขือเปราะ เริ่มจากปลูกกล้วยเพื่อเป็นพืชให้ร่มเงา ระยะปลูก 3x3 เมตร ปลูกได้ 196 ต้น จากนั้นนำต้นกล้ามะเขือเปราะปลูกระหว่างแถวของต้นกล้วย โดยปลูกเป็นแถวคู่ ระยะปลูก 1x1 เมตร ปลูกได้ 1,040 ต้น เมื่อต้นมะเขือเปราะโตจนมีร่มเงา จึงปลูกผักหวานป่าระหว่างกึ่งกลางแถวคู่ของต้นมะเขือ ใช้ระยะปลูกระหว่างต้น 1 เมตร พื้นที่ 1 ไร่ ปลูกได้ 520 ต้น โดยในช่วงแรกผักหวานป่าจะอาศัยร่มเงาของต้นมะเขือ จนกว่าต้นกล้วยจะสามารถให้ร่มเงาได้
ต้นทุนระบบการปลูกผักหวานป่ามีความแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับประเภทของต้นพันธุ์ที่นำมาใช้ คือ ต้นพันธุ์จากการตอนกิ่งมีราคาสูงกว่าจากการเพาะเมล็ด ราคาต้นพันธุ์จากกิ่งตอนประมาณ 100 บาท/ต้น ส่วนเพาะเมล็ดราคาประมาณ 15-20 บาท/ต้น นอกจากนั้นจะเป็นต้นทุนของระบบน้ำ แรงงาน และปุ๋ย ซึ่งส่วนใหญ่จะใช้ปุ๋ยอินทรีย์หรือปุ๋ยคอกจากมูลสัตว์เป็นหลัก
ต้นผักหวานป่า
ขอบคุณภาพประกอบจาก http://www.oknation.net/blog/esan-banna
การปลูกผักหวานป่า 1 ระบบนี้ ทำให้เกษตรกรได้รับประโยชน์ คือ ปีแรกผลตอบแทนจากการปลูกมะเขือเปราะ ปีที่สองจากการปลูกกล้วยน้ำว้า และเมื่อเข้าสู่ปีที่สามจะได้รับผลตอบแทนจากกล้วยน้ำว้าและผักหวานป่า
การปลูกผักหวานป่าเชิงระบบ จึงเป็นระบบการปลูกพืชที่ทำให้เกษตรกรมีรายได้ตลอดทั้งปี และทุก ๆ ปี ในระหว่างรอผลผลิตจากต้นผักหวานป่า นอกจากนั้นยังเป็นการใช้ประโยชน์ของพื้นที่ให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม ได้ที่สถานีวิจัย ลำตะคอง สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) เลขที่ 333 หมู่ 12 ถนนมิตรภาพ ต.หนองสาหร่าย อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา 30130 โทร. 0-4439-0107, 0-4439-0150, 08-1999-4770 โทรสาร 0-4439-0150 E-mail:lamtakhong@tistr.or.th, momtree_k@tistr.or.th
ขอบคุณที่มา เดลินิวส์
วันอังคารที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552
ยาเสพติด
ความรู้เรื่องยาเสพติด
๑. ความหมายของยาเสพติด
ยาเสพติด หมายถึง สารใดก็ตามที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ หรือสารที่สังเคราะห์ขึ้น เมี่อนำเข้าสู้ร่างกายไม่ว่าจะโดยวิธีรับประทาน ดม สูบ ฉีด หรือด้วยวิธีการใด ๆ แล้ว ทำให้เกิดผลต่อร่างกายและจิตใจ นอกจากนี้ยังจะทำให้เกิดการเสพติดได้ หากใช้สารนั้นเป็นประจำทุกวัน หรือวันละหลาย ๆ ครั้ง
ลักษณะสำคัญของสารเสพติด จะทำให้เกิดอาการ และอาการแสดงต่อผู้เสพดังนี้
๑. เกิดอาการดื้อยา หรือต้านยา และเมื่อติดแล้ว ต้องการใช้สารนั้นในประมาณมากขึ้น
๒. เกิดอาการขาดยา ถอนยา หรืออยากยา เมื่อใช้สารนั้นเท่าเดิม ลดลง หรือหยุดใช้
๓. มีความต้องการเสพทั้งทางร่างกายและจิตใจ อย่างรุนแรงตลอดเวลา
๔. สุขภาพร่างกายทรุดโทรมลง เกิดโทษต่อตนเอง ครอบครัว ผู้อื่น ตลอดจนสังคม และประเทศชาติ
๒. ประเภทของยาเสพติด
ยาเสพติด แบ่งได้หลายรูปแบบ ตามลักษณะต่าง ๆ ดังนี้
๒. แบ่งตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.๒๕๒๒ ซึ่งจะแบ่งออกเป็น ๕ ประเภท คือ
๒.๑ ยาเสพติดให้โทษ ประเภทที่ ๑ ได้แก่ เฮโรอีน แอลเอสดี แอมเฟตามีน หรือยาบ้า ยาอีหรือยาเลิฟ
๒.๒ ยาเสพติดให้โทษ ประเภทที่ ๒ ยาเสพติดประเภทนี้สามารถนำมาใช้เพื่อประโยชน์ทางการแพทย์ได้ แต่ต้องใช้ภายใต้การควบคุมของแพทย์ และใช้เฉพาะกรณีที่จำเป็นเท่านั้น ได้แก่ ฝิ่น มอร์ฟีน โคเคน หรือโคคาอีน โคเคอีน และเมทาโดน
๒.๓ ยาเสพติดให้โทษ ประเภทที่ ๓ ยาเสพติดประเภทนี้เป็นยาเสพติดให้โทษที่มียาเสพติดประเภทที่ ๒ ผสมอยู่ด้วย มีประโยชน์ทางการแพทย์ การนำไปใช้เพื่อจุดประสงค์อื่น หรือเพื่อเสพติด จะมีบทลงโทษกำกับไว้ ยาเสพติดประเภทนี้ ได้แก่
ยาแก้ไอ ที่มีตัวยาโคเคอีน ยาแก้ท้องเสีย ที่มีฝิ่นผสมอยู่ด้วย ยาฉีดระงับปวดต่าง ๆ เช่น มอร์ฟีน เพทิดีน ซึ่งสกัดมาจากฝิ่น
๒.๔ ยาเสพติดให้โทษ ประเภทที่ ๔ คือสารเคมีที่ใช้ในการผลิตยาเสพติดให้โทษ ประเภทที่ ๑ หรือประเภทที่ ๒ ยาเสพติดประเภทนี้ไม่มีการนำมาใช้ประโยชน์ในการบำบัดโรคแต่อย่างใด และมีบทลงโทษกำกับไว้ด้วย ได้แก่น้ำยาอะเซติคแอนไฮไดรย์ และ อะเซติลคลอไรด์ ซึ่งใช้ในการเปลี่ยนมอร์ฟีนเป็นเฮโรอีน สารคลอซูไดอีเฟครีน สามารถใช้ในการผลิตยาบ้าได้ และวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทอีก ๑๒ ชนิด ที่สามารถนำมาผลิตยาอีและยาบ้าได้
ผสมผสาน
เห็ดขี้ควาย
๒.๕ ยาเสพติดให้โทษประเภทที่ ๕ เป็นยาเสพติดให้โทษที่มิได้เข้าข่ายอยู่ในยาเสพติดประเภทที่ ๑ ถึง ๔ ได้แก่ ทุกส่วนของพืชกัญชา ทุกส่วนของพืชกระท่อม เห็ดขี้ควาย เป็นต้น
๓. แบ่งตามการออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท ซึ่งแบ่งออกเป็น ๔ ประเภท คือ
๓.๑ ยาเสพติดประเภทกดประสาท ได้แก่ ฝิ่น มอร์ฟีน เฮโรอีน สารระเหย และยากล่อมประสาท
๓.๒ ยาเสพติดประเภทกระตุ้นประสาท ได้แก่ แอมเฟตามีน กระท่อม และ โคคาอีน
๓.๓ ยาเสพติดประเภทหลอนประสาท ได้แก่ แอลเอสดี ดีเอ็มพี และ เห็ดขี้ควาย
๓.๔ ยาเสพติดประเภทออกฤทธิ์ผสมผสาน กล่าวคือ อาจกดกระตุ้น หรือ หลอนประสาทได้พร้อม ๆ กัน ตัวอย่างเช่น กัญชา
๔. แบ่งตามองค์การอนามัยโลก ซึ่งแบ่งออกได้เป็น ๙ ประเภท คือ
๔.๑ ประเภทฝิ่น หรือ มอร์ฟีน รวมทั้งยาที่มีฤทธิ์คล้ายมอร์ฟีน ได้แก่ ฝิ่น มอร์ฟีน เฮโรอีน เพทิดีน
๔.๒ ประเภทยาปิทูเรท รวมทั้งยาที่มีฤทธิ์ทำนองเดียวกัน ได้แก่ เซโคบาร์ปิตาล อะโมบาร์ปิตาล พาราลดีไฮด์ เมโปรบาเมท ไดอาซีแพม เป็นต้น
๔.๓ ประเภทแอลกอฮอล ได้แก่ เหล้า เบียร์ วิสกี้
๔.๔ ประเภทแอมเฟตามีน ได้แก่ แอมเฟตามีน เมทแอมเฟตามีน
๔.๕ ประเภทโคเคน ได้แก่ โคเคน ใบโคคา
๔.๖ ประเภทกัญชา ได้แก่ ใบกัญชา ยางกัญชา
๔.๗ ประเภทใบกระท่อม
๔.๘ ประเภทหลอนประสาท ได้แก่ แอลเอสดี ดีเอ็นที เมสตาลีน เมลัดมอนิ่งกลอรี่ ต้นลำโพง เห็ดเมาบางชนิด
๔.๙ ประเภทอื่น ๆ นอกเหนือจาก ๘ ประเภทข้างต้น ได้แก่ สารระเหยต่าง ๆ เช่น ทินเนอร์ เบนซิน น้ำยาล้างเล็บ ยาแก้ปวด และบุหรี่
๓. วิธีการเสพยาเสพติด
กระทำได้หลายวิธี ดังนี้คือ
๓.๑ สอดใต้หนังตา
๓.๒ สูบ
๓.๓ ดม
๓.๔ รับประทานเข้าไป
๓.๕ อมไว้ใต้ลิ้น
๓.๖ ฉีดเข้าเหงือก
๓.๗ ฉีดเข้าเส้นเลือด
๓.๘ ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ
๓.๙ เหน็บทางทวารหนัก
๔. ยาเสพติดที่แพร่ระบาดในประเทศไทย ได้แก่
๔.๑ ยาบ้า
๔.๒ ยาอี ยาเลิฟ หรือ เอ็กซ์ตาซี
๔.๓ ยาเค
๔.๔ โคเคน
๔.๕ เฮโรอีน
๔.๖ กัญชา
๔.๗ สารระเหย
๔.๘ แอลเอสดี
๔.๙ ฝิ่น
๔.๑๐ มอร์ฟีน
๔.๑๑ กระท่อม
๔.๑๒ เห็ดขี้ควาย
๕. สาเหตุของการติดยาเสพติด
มีหลายประการ ดังนี้คือ
๕.๑ อยากลอง อยากรู้ อยากเห็น อยากสัมผัส ซึ่งเป็นสัญชาตญาณอย่างหนึ่งของมนุษย์ โดยคิดว่า "ไม่ติด" แต่เมื่อลองเสพเข้าไปแล้วมักจะติด
๕.๒ ถูกเพื่อนชักชวน ส่วนใหญ่พบในกลุ่มเยาวชน ทำตามเพื่อน เพราะต้องการ การยอมรับจากเพื่อนฝูง หรือถูกชักจูงว่าใช้แล้วทำให้สมองปลอดโปร่ง หรือใช้แล้วทำให้ขยันจึงเหมาะแก่การเรียน และการทำงาน
๕.๓ ถูกหลอกลวง โดยอาศัยรูปแบบสีสันสวยงาม ทำให้ผู้รับไม่อาจทราบได้ว่า สิ่งที่ตนได้รับเป็นยาเสพติด
๕.๔ ใช้เพื่อลดความเจ็บปวดทางกาย อันเนื่องมาจากโรคภัยไข้เจ็บ จนเกิดการติดยา เพราะใช้เป็นประจำ
๕.๕ เกิดจากความคนอง และขาดสติยั้งคิด ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเป็นยาเสพติด แต่อยากแสดง ความเก่งกล้า อวดเพื่อน จึงชวนกันเสพจนติด
๕.๖ ภาวะสิ่งแวดล้อมรอบตัว เอื้ออำนวยที่จะส่งเสริม และผลักดันให้หันเข้าหายาเสพติด เช่น ครอบครัวแตกแยก สมาชิกในครอบครัวขาดความเข้าใจซึ่งกันและกัน ภาวะเศรษฐกิจบีบบังคับให้ทำเพื่อความอยู่รอด อยากรวยเร็ว หรือพักอาศัยอยู่ ในแหล่งที่มีการเสพและค้ายาเสพติด
๖. โทษ/พิษภัย ของยาเสพติด
การใช้ยาเสพติด มีโทษและพิษภัยรอบตัว นอกจากจะส่งผลกระทบในทางไม่ดีโดยตรงต่อตัวผู้เสพแล้ว ทั้งทางร่างกายและจิตใจ ยังส่งผลกระทบทางอ้อมไปยังครอบครัวผู้เสพ ตลอดจนเศรษฐกิจ สังคม และประเทศชาติอีกด้วย
๗. วิธีสังเกตุอาการผู้ติดยาเสพติด
จะสังเกตว่าผู้ใดใช้หรือเสพยาเสพติด ให้สังเกตจากอาการและการเปลี่ยนแปลงทั้งทางร่างกาย และจิตใจดังต่อไปนี้
๗.๑ การเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย จะสังเกตได้จาก
๗.๑.๑ สุขภาพร่างกายทรุดโทรม ซูบผอม ไม่มีแรง อ่อนเพลีย
๗.๑.๒ ริมฝีปากเขียวคล้ำ แห้ง และแตก
๗.๑.๓ ร่างกายสกปรก เหงื่อออกมาก กลิ่นตัวแรงเพราะไม่ชอบอาบน้ำ
๗.๑.๔ ผิวหนังหยาบกร้าน เป็นแผลพุพอง อาจมีหนองหรือน้ำเหลือง คล้ายโรคผิวหนัง
๗.๑.๕ มีรอยกรีดด้วยของมีคม เป็นรอยแผลเป็นปรากฏที่บริเวณแขน และ/หรือ ท้องแขน
๗.๑.๖ ชอบใส่เสื้อแขนยาว กางเกงขายาว และสวมแว่นตาดำเพื่อปิดบังม่านตาที่ ขยาย
๗.๒ การเปลี่ยนแปลงทางจิตใจ ความประพฤติและบุคลิกภาพ สังเกตุได้จาก
๗.๒.๑ เป็นคนเจ้าอารมย์ หงุดหงิดง่าย เอาแต่ใจตนเอง ขาดเหตุผล
๗.๒.๒ ขาดความรับผิดชอบต่อหน้าที่
๗.๒.๓ ขาดความเชื่อมั่นในตนเอง
๗.๒.๔ พูดจากร้าวร้าว แม้แต่บิดามารดา ครู อาจารย์ ของตนเอง
๗.๒.๕ ชอบแยกตัวอยู่คนเดียว ไม่เข้าหน้าผู้อื่น ทำตัวลึกลับ
๗.๒.๖ ชอบเข้าห้องน้ำนาน ๆ
๗.๒.๔ ใช้เงินเปลืองผิดปกติ ทรัพย์สินในบ้านสูญหายบ่อย
๗.๒.๕ พบอุปกรณ์เกี่ยวกับยาเสพติด เช่น หลอดฉีดยา เข็มฉีดยา กระดาษตะกั่ว
๗.๒.๖ มั่วสุมกับคนที่มีพฤติกรรมเกี่ยวกับยาเสพติด
๗.๒.๗ ไม่สนใจความเป็นอยู่ของตนเอง แต่งกายสกปรก ไม่เรียบร้อย ไม่ค่อยอาบน้ำ
๗.๒.๘ ชอบออกนอกบ้านเสมอ ๆ และกลับบ้านผิดเวลา
๗.๒.๙ ไม่ชอบทำงาน เกียจคร้าน ชอบนอนตื่นสาย
๗.๒.๑๐ มีอาการวิตกกังวล เศร้าซึม สีหน้าหมองคล้ำ
๗.๓ การสังเกตุอาการขาดยา ดังต่อไปนี้
๗.๓.๑ น้ำมูก น้ำตาไหล หาวบ่อย
๗.๓.๒ กระสับกระส่าย กระวนกระวาย หายใจถี่ ปวดท้อง คลื่นไส้ อาเจียน เบื่ออาหาร น้ำหนักลด อาจมีอุจาระเป็นเลือด
๗.๓.๓ ขนลุก เหงื่อออกมากผิดปกติ
๗.๓.๔ ปวดเมื่อยตามร่างกาย ปวดเสียวในกระดูก
๗.๓.๕ ม่านตาขยายโตขึ้น ตาพร่าไม่สู้แดด
๗.๓.๖ มีอาการสั่น ชัก เกร็ง ไข้ขึ้นสูง ความดันโลหิตสูง
๗.๓.๗ เป็นตะคริว
๗.๓.๘ นอนไม่หลับ
๗.๓.๙ เพ้อ คลุ้มคลั่ง อาละวาด ควบคุมตนเองไม่ได้
๘. การตรวจพิสูจน์หาสารเสพติดในร่างกาย
การตรวจหาสารเสพติดในร่างกาย แบ่งออกเป็น ๒ ขั้นตอน
๘.๑ การตรวจขั้นต้น : ราคาถูก ได้ผลเร็ว มีชุดตรวจสำเร็จรูป ความแม่นยำในการตรวจปานกลาง สดวกในการนำไปตรวจนอกสถานที่
๘.๒ การตรวจขั้นยืนยัน : เป็นการตรวจที่ให้ผลแม่นยำ แต่ใช้เวลาตรวจนาน ค่าใช้จ่ายสูง
๙. การบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด
การบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด หมายถึง การดำเนินงานเพื่อแก้ไขสภาพร่างกาย และจิตใจของผู้ติดยาเสพติดให้เลิกจากการเสพ และสามารถกลับไปดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างปกติ การบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด แบ่งออกเป็น ๓ ระบบคือ
๙.๑ ระบบสมัครใจ หมายถึง ผู้ติดยาเสพติดสมัครใจเข้ารับการบำบัดรักษาในสถานพยาบาลต่าง ๆ ทั้งของภาครัฐและเอกชน
๙.๒ ระบบต้องโทษ หมายถึง ผู้ติดยาเสพติดที่กระทำความผิดและถูกคุมขัง จะได้รับการบำบัดรักษา ในสถานพยาบาลที่กำหนดได้ตามกฎหมาย เช่น ทัณฑสถานบำบัดพิเศษ กรมราชทัณฑ์ กระทรวงมหาดไทย, สำนักงานคุมประพฤติ กระทรวงยุติธรรมหรือสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง กระทรวงยุติธรรม
๙.๓ ระบบบังคับบำบัด หมายถึง ผู้ที่ทางราชการตรวจพบว่ามีสารเสพติดในร่างกาย จะต้องถูกบังคับบำบัดตาม พ.ร.บ. ฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด พ.ศ.๒๕๓๔ ในสถานพยาบาลที่จัดขึ้นตาม พ.ร.บ. ดังกล่าว เป็นระยะเวลา ๖ เดือน และขยายได้จนถึงไม่เกิน ๓ ปี ระบบนี้ยังไม่เปิดใช้ในขณะนี้ การบำบัดรักษา และฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด มี ๔ ขั้นตอน คือ
๙.๑ ขั้นเตรียมการก่อนบำบัดรักษา (Pre - admission) เพื่อศึกษาประวัติภูมิหลังของผู้ติดยาเสพติดทั้งจากผู้ขอรับการรักษา และครอบครัว
๙.๒ ขั้นถอนพิษยา (Detoxification) เป็นการบำบัดรักษาอาการทางกายที่เกิดจากการใช้ยาเสพติด โดยผู้ขอรับการรักษา สามารถเลือกใช้บริการแบบผู้ป่วยนอก หรือผู้ป่วยใน ก็ได้ตามสดวก
๙.๓ ขั้นการฟื้นฟูสมรรถภาพ (Rehabilitation) เป็นการบำบัดรักษาเพื่อปรับเปลี่ยน ลักษณะนิสัย บุคลิกภาพ พฤติกรรม
ที่มา www.thaigov.com
๑. ความหมายของยาเสพติด
ยาเสพติด หมายถึง สารใดก็ตามที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ หรือสารที่สังเคราะห์ขึ้น เมี่อนำเข้าสู้ร่างกายไม่ว่าจะโดยวิธีรับประทาน ดม สูบ ฉีด หรือด้วยวิธีการใด ๆ แล้ว ทำให้เกิดผลต่อร่างกายและจิตใจ นอกจากนี้ยังจะทำให้เกิดการเสพติดได้ หากใช้สารนั้นเป็นประจำทุกวัน หรือวันละหลาย ๆ ครั้ง
ลักษณะสำคัญของสารเสพติด จะทำให้เกิดอาการ และอาการแสดงต่อผู้เสพดังนี้
๑. เกิดอาการดื้อยา หรือต้านยา และเมื่อติดแล้ว ต้องการใช้สารนั้นในประมาณมากขึ้น
๒. เกิดอาการขาดยา ถอนยา หรืออยากยา เมื่อใช้สารนั้นเท่าเดิม ลดลง หรือหยุดใช้
๓. มีความต้องการเสพทั้งทางร่างกายและจิตใจ อย่างรุนแรงตลอดเวลา
๔. สุขภาพร่างกายทรุดโทรมลง เกิดโทษต่อตนเอง ครอบครัว ผู้อื่น ตลอดจนสังคม และประเทศชาติ
๒. ประเภทของยาเสพติด
ยาเสพติด แบ่งได้หลายรูปแบบ ตามลักษณะต่าง ๆ ดังนี้
๒. แบ่งตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.๒๕๒๒ ซึ่งจะแบ่งออกเป็น ๕ ประเภท คือ
๒.๑ ยาเสพติดให้โทษ ประเภทที่ ๑ ได้แก่ เฮโรอีน แอลเอสดี แอมเฟตามีน หรือยาบ้า ยาอีหรือยาเลิฟ
๒.๒ ยาเสพติดให้โทษ ประเภทที่ ๒ ยาเสพติดประเภทนี้สามารถนำมาใช้เพื่อประโยชน์ทางการแพทย์ได้ แต่ต้องใช้ภายใต้การควบคุมของแพทย์ และใช้เฉพาะกรณีที่จำเป็นเท่านั้น ได้แก่ ฝิ่น มอร์ฟีน โคเคน หรือโคคาอีน โคเคอีน และเมทาโดน
๒.๓ ยาเสพติดให้โทษ ประเภทที่ ๓ ยาเสพติดประเภทนี้เป็นยาเสพติดให้โทษที่มียาเสพติดประเภทที่ ๒ ผสมอยู่ด้วย มีประโยชน์ทางการแพทย์ การนำไปใช้เพื่อจุดประสงค์อื่น หรือเพื่อเสพติด จะมีบทลงโทษกำกับไว้ ยาเสพติดประเภทนี้ ได้แก่
ยาแก้ไอ ที่มีตัวยาโคเคอีน ยาแก้ท้องเสีย ที่มีฝิ่นผสมอยู่ด้วย ยาฉีดระงับปวดต่าง ๆ เช่น มอร์ฟีน เพทิดีน ซึ่งสกัดมาจากฝิ่น
๒.๔ ยาเสพติดให้โทษ ประเภทที่ ๔ คือสารเคมีที่ใช้ในการผลิตยาเสพติดให้โทษ ประเภทที่ ๑ หรือประเภทที่ ๒ ยาเสพติดประเภทนี้ไม่มีการนำมาใช้ประโยชน์ในการบำบัดโรคแต่อย่างใด และมีบทลงโทษกำกับไว้ด้วย ได้แก่น้ำยาอะเซติคแอนไฮไดรย์ และ อะเซติลคลอไรด์ ซึ่งใช้ในการเปลี่ยนมอร์ฟีนเป็นเฮโรอีน สารคลอซูไดอีเฟครีน สามารถใช้ในการผลิตยาบ้าได้ และวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทอีก ๑๒ ชนิด ที่สามารถนำมาผลิตยาอีและยาบ้าได้
ผสมผสาน
เห็ดขี้ควาย
๒.๕ ยาเสพติดให้โทษประเภทที่ ๕ เป็นยาเสพติดให้โทษที่มิได้เข้าข่ายอยู่ในยาเสพติดประเภทที่ ๑ ถึง ๔ ได้แก่ ทุกส่วนของพืชกัญชา ทุกส่วนของพืชกระท่อม เห็ดขี้ควาย เป็นต้น
๓. แบ่งตามการออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท ซึ่งแบ่งออกเป็น ๔ ประเภท คือ
๓.๑ ยาเสพติดประเภทกดประสาท ได้แก่ ฝิ่น มอร์ฟีน เฮโรอีน สารระเหย และยากล่อมประสาท
๓.๒ ยาเสพติดประเภทกระตุ้นประสาท ได้แก่ แอมเฟตามีน กระท่อม และ โคคาอีน
๓.๓ ยาเสพติดประเภทหลอนประสาท ได้แก่ แอลเอสดี ดีเอ็มพี และ เห็ดขี้ควาย
๓.๔ ยาเสพติดประเภทออกฤทธิ์ผสมผสาน กล่าวคือ อาจกดกระตุ้น หรือ หลอนประสาทได้พร้อม ๆ กัน ตัวอย่างเช่น กัญชา
๔. แบ่งตามองค์การอนามัยโลก ซึ่งแบ่งออกได้เป็น ๙ ประเภท คือ
๔.๑ ประเภทฝิ่น หรือ มอร์ฟีน รวมทั้งยาที่มีฤทธิ์คล้ายมอร์ฟีน ได้แก่ ฝิ่น มอร์ฟีน เฮโรอีน เพทิดีน
๔.๒ ประเภทยาปิทูเรท รวมทั้งยาที่มีฤทธิ์ทำนองเดียวกัน ได้แก่ เซโคบาร์ปิตาล อะโมบาร์ปิตาล พาราลดีไฮด์ เมโปรบาเมท ไดอาซีแพม เป็นต้น
๔.๓ ประเภทแอลกอฮอล ได้แก่ เหล้า เบียร์ วิสกี้
๔.๔ ประเภทแอมเฟตามีน ได้แก่ แอมเฟตามีน เมทแอมเฟตามีน
๔.๕ ประเภทโคเคน ได้แก่ โคเคน ใบโคคา
๔.๖ ประเภทกัญชา ได้แก่ ใบกัญชา ยางกัญชา
๔.๗ ประเภทใบกระท่อม
๔.๘ ประเภทหลอนประสาท ได้แก่ แอลเอสดี ดีเอ็นที เมสตาลีน เมลัดมอนิ่งกลอรี่ ต้นลำโพง เห็ดเมาบางชนิด
๔.๙ ประเภทอื่น ๆ นอกเหนือจาก ๘ ประเภทข้างต้น ได้แก่ สารระเหยต่าง ๆ เช่น ทินเนอร์ เบนซิน น้ำยาล้างเล็บ ยาแก้ปวด และบุหรี่
๓. วิธีการเสพยาเสพติด
กระทำได้หลายวิธี ดังนี้คือ
๓.๑ สอดใต้หนังตา
๓.๒ สูบ
๓.๓ ดม
๓.๔ รับประทานเข้าไป
๓.๕ อมไว้ใต้ลิ้น
๓.๖ ฉีดเข้าเหงือก
๓.๗ ฉีดเข้าเส้นเลือด
๓.๘ ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ
๓.๙ เหน็บทางทวารหนัก
๔. ยาเสพติดที่แพร่ระบาดในประเทศไทย ได้แก่
๔.๑ ยาบ้า
๔.๒ ยาอี ยาเลิฟ หรือ เอ็กซ์ตาซี
๔.๓ ยาเค
๔.๔ โคเคน
๔.๕ เฮโรอีน
๔.๖ กัญชา
๔.๗ สารระเหย
๔.๘ แอลเอสดี
๔.๙ ฝิ่น
๔.๑๐ มอร์ฟีน
๔.๑๑ กระท่อม
๔.๑๒ เห็ดขี้ควาย
๕. สาเหตุของการติดยาเสพติด
มีหลายประการ ดังนี้คือ
๕.๑ อยากลอง อยากรู้ อยากเห็น อยากสัมผัส ซึ่งเป็นสัญชาตญาณอย่างหนึ่งของมนุษย์ โดยคิดว่า "ไม่ติด" แต่เมื่อลองเสพเข้าไปแล้วมักจะติด
๕.๒ ถูกเพื่อนชักชวน ส่วนใหญ่พบในกลุ่มเยาวชน ทำตามเพื่อน เพราะต้องการ การยอมรับจากเพื่อนฝูง หรือถูกชักจูงว่าใช้แล้วทำให้สมองปลอดโปร่ง หรือใช้แล้วทำให้ขยันจึงเหมาะแก่การเรียน และการทำงาน
๕.๓ ถูกหลอกลวง โดยอาศัยรูปแบบสีสันสวยงาม ทำให้ผู้รับไม่อาจทราบได้ว่า สิ่งที่ตนได้รับเป็นยาเสพติด
๕.๔ ใช้เพื่อลดความเจ็บปวดทางกาย อันเนื่องมาจากโรคภัยไข้เจ็บ จนเกิดการติดยา เพราะใช้เป็นประจำ
๕.๕ เกิดจากความคนอง และขาดสติยั้งคิด ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเป็นยาเสพติด แต่อยากแสดง ความเก่งกล้า อวดเพื่อน จึงชวนกันเสพจนติด
๕.๖ ภาวะสิ่งแวดล้อมรอบตัว เอื้ออำนวยที่จะส่งเสริม และผลักดันให้หันเข้าหายาเสพติด เช่น ครอบครัวแตกแยก สมาชิกในครอบครัวขาดความเข้าใจซึ่งกันและกัน ภาวะเศรษฐกิจบีบบังคับให้ทำเพื่อความอยู่รอด อยากรวยเร็ว หรือพักอาศัยอยู่ ในแหล่งที่มีการเสพและค้ายาเสพติด
๖. โทษ/พิษภัย ของยาเสพติด
การใช้ยาเสพติด มีโทษและพิษภัยรอบตัว นอกจากจะส่งผลกระทบในทางไม่ดีโดยตรงต่อตัวผู้เสพแล้ว ทั้งทางร่างกายและจิตใจ ยังส่งผลกระทบทางอ้อมไปยังครอบครัวผู้เสพ ตลอดจนเศรษฐกิจ สังคม และประเทศชาติอีกด้วย
๗. วิธีสังเกตุอาการผู้ติดยาเสพติด
จะสังเกตว่าผู้ใดใช้หรือเสพยาเสพติด ให้สังเกตจากอาการและการเปลี่ยนแปลงทั้งทางร่างกาย และจิตใจดังต่อไปนี้
๗.๑ การเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย จะสังเกตได้จาก
๗.๑.๑ สุขภาพร่างกายทรุดโทรม ซูบผอม ไม่มีแรง อ่อนเพลีย
๗.๑.๒ ริมฝีปากเขียวคล้ำ แห้ง และแตก
๗.๑.๓ ร่างกายสกปรก เหงื่อออกมาก กลิ่นตัวแรงเพราะไม่ชอบอาบน้ำ
๗.๑.๔ ผิวหนังหยาบกร้าน เป็นแผลพุพอง อาจมีหนองหรือน้ำเหลือง คล้ายโรคผิวหนัง
๗.๑.๕ มีรอยกรีดด้วยของมีคม เป็นรอยแผลเป็นปรากฏที่บริเวณแขน และ/หรือ ท้องแขน
๗.๑.๖ ชอบใส่เสื้อแขนยาว กางเกงขายาว และสวมแว่นตาดำเพื่อปิดบังม่านตาที่ ขยาย
๗.๒ การเปลี่ยนแปลงทางจิตใจ ความประพฤติและบุคลิกภาพ สังเกตุได้จาก
๗.๒.๑ เป็นคนเจ้าอารมย์ หงุดหงิดง่าย เอาแต่ใจตนเอง ขาดเหตุผล
๗.๒.๒ ขาดความรับผิดชอบต่อหน้าที่
๗.๒.๓ ขาดความเชื่อมั่นในตนเอง
๗.๒.๔ พูดจากร้าวร้าว แม้แต่บิดามารดา ครู อาจารย์ ของตนเอง
๗.๒.๕ ชอบแยกตัวอยู่คนเดียว ไม่เข้าหน้าผู้อื่น ทำตัวลึกลับ
๗.๒.๖ ชอบเข้าห้องน้ำนาน ๆ
๗.๒.๔ ใช้เงินเปลืองผิดปกติ ทรัพย์สินในบ้านสูญหายบ่อย
๗.๒.๕ พบอุปกรณ์เกี่ยวกับยาเสพติด เช่น หลอดฉีดยา เข็มฉีดยา กระดาษตะกั่ว
๗.๒.๖ มั่วสุมกับคนที่มีพฤติกรรมเกี่ยวกับยาเสพติด
๗.๒.๗ ไม่สนใจความเป็นอยู่ของตนเอง แต่งกายสกปรก ไม่เรียบร้อย ไม่ค่อยอาบน้ำ
๗.๒.๘ ชอบออกนอกบ้านเสมอ ๆ และกลับบ้านผิดเวลา
๗.๒.๙ ไม่ชอบทำงาน เกียจคร้าน ชอบนอนตื่นสาย
๗.๒.๑๐ มีอาการวิตกกังวล เศร้าซึม สีหน้าหมองคล้ำ
๗.๓ การสังเกตุอาการขาดยา ดังต่อไปนี้
๗.๓.๑ น้ำมูก น้ำตาไหล หาวบ่อย
๗.๓.๒ กระสับกระส่าย กระวนกระวาย หายใจถี่ ปวดท้อง คลื่นไส้ อาเจียน เบื่ออาหาร น้ำหนักลด อาจมีอุจาระเป็นเลือด
๗.๓.๓ ขนลุก เหงื่อออกมากผิดปกติ
๗.๓.๔ ปวดเมื่อยตามร่างกาย ปวดเสียวในกระดูก
๗.๓.๕ ม่านตาขยายโตขึ้น ตาพร่าไม่สู้แดด
๗.๓.๖ มีอาการสั่น ชัก เกร็ง ไข้ขึ้นสูง ความดันโลหิตสูง
๗.๓.๗ เป็นตะคริว
๗.๓.๘ นอนไม่หลับ
๗.๓.๙ เพ้อ คลุ้มคลั่ง อาละวาด ควบคุมตนเองไม่ได้
๘. การตรวจพิสูจน์หาสารเสพติดในร่างกาย
การตรวจหาสารเสพติดในร่างกาย แบ่งออกเป็น ๒ ขั้นตอน
๘.๑ การตรวจขั้นต้น : ราคาถูก ได้ผลเร็ว มีชุดตรวจสำเร็จรูป ความแม่นยำในการตรวจปานกลาง สดวกในการนำไปตรวจนอกสถานที่
๘.๒ การตรวจขั้นยืนยัน : เป็นการตรวจที่ให้ผลแม่นยำ แต่ใช้เวลาตรวจนาน ค่าใช้จ่ายสูง
๙. การบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด
การบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด หมายถึง การดำเนินงานเพื่อแก้ไขสภาพร่างกาย และจิตใจของผู้ติดยาเสพติดให้เลิกจากการเสพ และสามารถกลับไปดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างปกติ การบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด แบ่งออกเป็น ๓ ระบบคือ
๙.๑ ระบบสมัครใจ หมายถึง ผู้ติดยาเสพติดสมัครใจเข้ารับการบำบัดรักษาในสถานพยาบาลต่าง ๆ ทั้งของภาครัฐและเอกชน
๙.๒ ระบบต้องโทษ หมายถึง ผู้ติดยาเสพติดที่กระทำความผิดและถูกคุมขัง จะได้รับการบำบัดรักษา ในสถานพยาบาลที่กำหนดได้ตามกฎหมาย เช่น ทัณฑสถานบำบัดพิเศษ กรมราชทัณฑ์ กระทรวงมหาดไทย, สำนักงานคุมประพฤติ กระทรวงยุติธรรมหรือสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง กระทรวงยุติธรรม
๙.๓ ระบบบังคับบำบัด หมายถึง ผู้ที่ทางราชการตรวจพบว่ามีสารเสพติดในร่างกาย จะต้องถูกบังคับบำบัดตาม พ.ร.บ. ฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด พ.ศ.๒๕๓๔ ในสถานพยาบาลที่จัดขึ้นตาม พ.ร.บ. ดังกล่าว เป็นระยะเวลา ๖ เดือน และขยายได้จนถึงไม่เกิน ๓ ปี ระบบนี้ยังไม่เปิดใช้ในขณะนี้ การบำบัดรักษา และฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด มี ๔ ขั้นตอน คือ
๙.๑ ขั้นเตรียมการก่อนบำบัดรักษา (Pre - admission) เพื่อศึกษาประวัติภูมิหลังของผู้ติดยาเสพติดทั้งจากผู้ขอรับการรักษา และครอบครัว
๙.๒ ขั้นถอนพิษยา (Detoxification) เป็นการบำบัดรักษาอาการทางกายที่เกิดจากการใช้ยาเสพติด โดยผู้ขอรับการรักษา สามารถเลือกใช้บริการแบบผู้ป่วยนอก หรือผู้ป่วยใน ก็ได้ตามสดวก
๙.๓ ขั้นการฟื้นฟูสมรรถภาพ (Rehabilitation) เป็นการบำบัดรักษาเพื่อปรับเปลี่ยน ลักษณะนิสัย บุคลิกภาพ พฤติกรรม
ที่มา www.thaigov.com
วันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552
แม่วัยใสกับปัญหาที่แก้ไม่ตก
สาววัยรุ่นตั้งครรภ์ก่อนถึงวัยอันควร ดูเหมือนจะเป็นวิกฤติ ของวัยโจ๋ไปแล้ว ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปสักกี่ปี ปัญหานี้สำหรับวัยรุ่นก็ยังคงฮอตฮิตติดต่อกันอย่างเหนียวแน่น และดูท่าจะเป็นปัญหาเรื้อรังที่แก้ได้ยากขึ้นทุกขณะ
เรื่องเศร้าของผู้หญิงที่ท้องเมื่อไม่พร้อม เริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่ถูกฝ่ายชายบังคับข่มขืนใจ จนมารู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ ต้องทนกดดันทั้งสภาพร่างกายและจิตใจ จนต้องหาทางออกโดยการทำแท้งบ้างก็มี สำหรับรายที่เก็บลูกน้อยเอาไว้ ปัญหาสำหรับเธอเหล่านี้ก็ไม่ได้ยุติเพียงแค่หลังคลอดเท่านั้น หากแต่ยังรอการตัดสินใจที่ยิ่งใหญ่อยู่อีกมากมาย ลูกที่เกิดมาจะเลี้ยงเองไหวหรือไม่ จะยกให้สถานสงเคราะห์เพื่อหาพ่อแม่อุปถัมภ์ดีหรือไม่ และจะวางแผนกับอนาคตต่อไปของตัวเองอย่างไรดี
ซึ่งปัญหานี้ คงจะโทษฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ได้อย่างแน่นอน
เรื่องจริงที่เจอ
น้ำตาล อายุ 16 ปี ตั้งครรภ์และมีน้องแล้ววัยเพียง 3 เดือนเท่านั้น เธอเล่าถึงประสบการณ์ที่ผ่านมาว่า เธออยู่กับพ่อและแม่ใหม่ พ่อของเธอสนิทกับผู้ชายคนหนึ่งอายุ 20 ปีซึ่งจะคอยแวะเวียนมาพูดคุย กินเหล้ากับพ่อของเธอเป็นประจำ จนวันหนึ่งที่พ่อเธอไม่อยู่บ้าน ชายคนดังกล่าวก็เข้ามาในห้องและข่มขืนเธอในที่สุด
“น้ำตาลทำงานอยู่ร้านอาหาร พ่อไม่ค่อยดูแลใส่ใจเราเท่าไหร่ ผู้ชายคนนี้เขามาเหมือนจีบเรา แต่น้ำตาลไม่สนใจ ออกจะไม่ชอบหน้าเขาด้วยซ้ำเพราะเขาเป็นคนขี้เมา เขาเข้าออกบ้านเราเป็นประจำเพราะสนิทกับพ่อ จนคืนหนึ่งพ่อไม่อยู่บ้าน ตอนตีสี่ผู้ชายคนนี้เขาเมาเหล้าแล้วมาบ้านเรา (บ้านพนักงานสามารถเปิดหากันได้ง่ายๆ) พอเขาเห็นว่าพ่อไม่อยู่ เขาก็เข้ามาข่มขืนฉัน”
จากเหตุการณ์นั้นทำให้เธอตั้งท้องทันที แต่ด้วยวัยเด็กที่ยังไม่มั่นใจและมีความรู้เรื่องเพศศึกษาเท่าไหร่ จึงคิดว่า ตนเองอาจไม่ท้อง อาจเพราะประจำเดือนมาช้าไปเอง จน 6 เดือนของการตั้งครรภ์เธอจึงรู้ว่าใช่แน่นอน
“ตอนนั้นหนูเรียนอยู่ชั้น ม.2 ก็ต้องออกจากโรงเรียน เพราะเราท้อง อายเพื่อน แล้วจำต้องเตรียมตัวคลอดน้องออกมา พอคลอดออกมาได้ พ่อก็ไม่ให้หนูเอาเด็กไว้ บอกว่าให้ยกลูกให้คนอื่นเสีย แล้วจะส่งหนูไปเรียนต่อเมืองนอก”
ส่วนทางด้านชายหนุ่มที่สร้างตราบาปให้กับน้ำตาล ตอนนี้เขาได้รับผลกรรมจำคุกแล้วในคดีนี้
ความเสียใจของพ่อแม่
แนน อายุ 15 ปี หลังจากคิดว่าตัวเองท้องกับแฟนจึงได้ลองซื้อแผ่นตรวจครรภ์มาตรวจ ปรากฏว่าเธอท้อง ทำให้ทั้งเธอและแฟนสับสนมาก เธอไม่กล้าบอกพ่อแม่ แต่ก็ไม่สามารถปกปิดได้ เพราะท้องที่เริ่มโตขึ้นเริ่มแสดงให้เห็นชัดขึ้นทุกวัน
“เมื่อแม่ทราบว่าแนนท้อง ท่านตกใจมากและร้องไห้ฟูมฟาย แนนเข้าใจดีว่าเราทำให้ท่านผิดหวังแค่ไหน แนนรู้ว่าท้องตอนสามเดือนแล้ว ไม่คิดทำแท้ง จนพอเราคลอดน้องออกมา รู้สึกดีใจมาก ลูกเหมือนเป็นของขวัญที่มีค่ามาก แนนโชคดีที่พ่อของเด็กยอมรับในสิ่งที่ทำ แต่สำหรับอนาคตของเราสองคน ก็อาจจะต้องเลี้ยงลูกสักพักก่อน แล้วค่อยเรียนต่อกันใหม่”
วไลพร วรสุข ผู้อำนวยการฝ่ายสังคมสงเคราะห์ บ้านพักฉุกเฉิน สมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรี บอกถึงทางเลือกของทางออกของปัญหานี้ว่า
“พ่อแม่ส่วนใหญ่ที่ลูกตั้งครรภ์เมื่ออายุยังน้อย บางคนก็อาจจะมองว่า หลานน่ารัก ก็จะเลี้ยงไว้ นั่นเป็นโชคดีของเด็กคนนั้น แต่บางคนไม่มีทางเลือก พ่อแม่อยากให้ลูกเรียนหนังสือต่อไป เพื่อจะได้มีอนาคต จะให้ยกเด็กที่คลอดออกมาให้เรา เราก็จะเป็นฝ่ายรับเลี้ยงเด็กต่อไป แล้วจะเชื่อมต่อมูลนิธิต่างๆ ในการส่งเด็ก”
วิกฤติที่น่าตกใจ
สถานการณ์วัยโจ๋ตั้งครรภ์ ยังคงเป็นปัญหารุนแรงของสังคม ข้อมูลจากโครงการ ‘Child Watch’ ในปี 2548 มีวัยรุ่นตั้งท้องโดยไม่ตั้งใจเป็นปรากฏการณ์ทางหน้าหนังสือพิมพ์ ขณะนี้มีอยู่ประมาณ 62,000 คน เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 14 ปี 2,600 คน บวกลบคูณหารแล้วเด็กอายุต่ำกว่า 14 ตั้งท้องถึงวันละ 7-8 คน ในหน้าหนังสือพิมพ์ มีเด็กถูกทิ้ง 700-800 คน โดยไม่รวมเด็กที่ถูกทิ้งแบบไร้ชีพที่ถูกหมกอยู่ในกองขยะ
ส่วนข้อมูลจากบ้านพักฉุกเฉิน เมื่อปี 2548 ผู้หญิงและเด็กท้องเมื่อไม่พร้อม มารับบริการความช่วยเหลือ รวม 149 ราย โดยมีผู้หญิงและเด็กที่อายุ 13-18 ปี จำนวน 30 ราย รวมอยู่ด้วย ซึ่งสาเหตุหลักมาจากสามี แฟน คู่รัก และเพื่อน ไม่รับผิดชอบ เป็นจำนวนมากที่สุด รองลงไป ได้แก่ ท้องโดยคนใกล้ชิด คนแปลกหน้า เพื่อนข่มขืน ส่วนปี 2547 อายุต่ำกว่า 18 ปี มีจำนวน 23 คน คิดเป็นประมาณร้อยละ 14 อายุต่ำสุดคือ 12 ปี ส่วนระดับการศึกษานั้น มีตั้งแต่ไม่ได้รับการศึกษาจนถึงระดับปริญญาตรี
วิกฤติที่น่าตกใจ
สถานการณ์วัยโจ๋ตั้งครรภ์ ยังคงเป็นปัญหารุนแรงของสังคม ข้อมูลจากโครงการ ‘Child Watch’ ในปี 2548 มีวัยรุ่นตั้งท้องโดยไม่ตั้งใจเป็นปรากฏการณ์ทางหน้าหนังสือพิมพ์ ขณะนี้มีอยู่ประมาณ 62,000 คน เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 14 ปี 2,600 คน บวกลบคูณหารแล้วเด็กอายุต่ำกว่า 14 ตั้งท้องถึงวันละ 7-8 คน ในหน้าหนังสือพิมพ์ มีเด็กถูกทิ้ง 700-800 คน โดยไม่รวมเด็กที่ถูกทิ้งแบบไร้ชีพที่ถูกหมกอยู่ในกองขยะ
ส่วนข้อมูลจากบ้านพักฉุกเฉิน เมื่อปี 2548 ผู้หญิงและเด็กท้องเมื่อไม่พร้อม มารับบริการความช่วยเหลือ รวม 149 ราย โดยมีผู้หญิงและเด็กที่อายุ 13-18 ปี จำนวน 30 ราย รวมอยู่ด้วย ซึ่งสาเหตุหลักมาจากสามี แฟน คู่รัก และเพื่อน ไม่รับผิดชอบ เป็นจำนวนมากที่สุด รองลงไป ได้แก่ ท้องโดยคนใกล้ชิด คนแปลกหน้า เพื่อนข่มขืน ส่วนปี 2547 อายุต่ำกว่า 18 ปี มีจำนวน 23 คน คิดเป็นประมาณร้อยละ 14 อายุต่ำสุดคือ 12 ปี ส่วนระดับการศึกษานั้น มีตั้งแต่ไม่ได้รับการศึกษาจนถึงระดับปริญญาตรี
วไลพร วรสุข ผอ.ฝ่ายสังคมสงเคราะห์ บ้านพักฉุกเฉิน กล่าวถึงสถานการณ์วัยรุ่นตั้งครรภ์เมื่อไม่พร้อมว่า จำนวนเด็กตั้งครรภ์เมื่อไม่พร้อมยังคงมีมากขึ้น ถึงจะมีที่บ้านพักฉุกเฉินหรือที่อื่นๆ ที่ให้ความช่วยเหลือทางด้านนี้แล้วก็ตาม แต่ขณะเดียวกันสถานการณ์ ของข่าวเด็กทารกถูกวางทิ้งไว้ก็ยังคงมีให้เห็นตลอด
“เด็กวัยรุ่นบางคนยังหาทางออกไม่ได้ และคิดว่าการมาพักที่บ้านพักฉุกเฉินมันอาจจะช้าเกินไปสำหรับเขา มันแก้ไม่ได้ เขาเลยแก้ปัญหาด้วยตัวเอง นำลูกไปทิ้งตามกองขยะบ้าง ฆ่าทำร้ายเด็กบ้าง ถ้าเกิดเรื่องวัยรุ่นท้องขึ้นมา เราอยากให้เขามาคุยกันที่บ้านพักฉุกเฉินหรือมูลนิธิที่เป็นองค์กรผู้หญิง ซึ่งอาจจะมีทางเลือกที่ดีกว่าสามารถช่วยคุณได้ การที่คุณเอาเด็กไปวางทิ้งไว้ กฎหมายก็บอกว่า ผู้หญิงเป็นคนผิด และไม่สามารถหาตัวผู้ชายมารับผิดชอบได้”
ความรับผิดชอบที่หายไป
ผอ.ฝ่ายสังคมสงเคราะห์ บ้านพักฉุกเฉิน ยังกล่าวอีกว่า สิ่งหนึ่งที่ควรจะแก้ไขมากขึ้นสำหรับปัญหาเรื่องนี้ คือ ระบบความคิดของผู้ชาย ซึ่งควรจะต้องส่งเสริมให้วัยรุ่นชายตระหนักในเรื่องของการรับผิดชอบให้มากขึ้น เมื่อไปทำใครท้องต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่ทิ้งให้ผู้หญิงเป็น
คนรับกรรมแต่ฝ่ายเดียว รวมทั้งควรปลูกฝังระบบการศึกษาเลี้ยงดู สอนเด็กผู้ชายตั้งแต่ยังเป็นเด็กในเรื่องของความรับผิดชอบต่อเนื้อตัวร่างกาย และทุกๆ อย่าง เพื่อจะได้ช่วยทำให้ปัญหานี้ลดน้อยลงได้
“ผู้ชายจะต้องรู้จักคิดให้เป็นเหมือนกัน ปัญหานี้มันไม่ใช่เป็นของผู้หญิงโดดๆ มันเป็นความรับผิดชอบของทั้งหญิงและชายสองฝ่าย เรายอมรับว่า เรื่องเซ็กซ์เป็นเรื่องธรรมชาติ วัยรุ่นเป็นวัยที่อยากรู้อยากลอง แต่ขณะเดียวกัน ต้องบอกเขาว่า ควรมีเซ็กซ์เมื่อพร้อม แล้วจะเซฟเซ็กซ์อย่างไรให้ปลอดภัย ไม่ติดโรค ไม่ตั้งท้อง เด็กหลายคนยังขาดองค์ความรู้ตรงนี้อยู่มาก
เด็กบางคนไม่รู้ว่าการมีเซ็กซ์ครั้งเดียวจะทำให้ท้องได้ และเมื่อผู้ชายบอกว่า ผมหลั่งภายนอกแล้ว หรือคุณก็นับหน้าเจ็ดหลังเจ็ดแล้วนี่ นี่คือผู้ชายจะล่อลวงให้ผู้หญิงตายใจ เพื่อจะได้มีอะไรด้วย ไม่ว่าจะหลั่งนอก หรือนับหน้าเจ็ดหลังเจ็ด ท้องทั้งนั้น จะไม่ท้องก็ต่อเมื่อผู้ชายใส่ถุงยาง แต่ถุงยางก็ต้องดูว่ามีคุณภาพด้วยไหม ชั้นเชิงของชายมีหลายขั้นนัก เด็กผู้หญิงมักจะคิดว่า ผู้ชายรักจริงเมื่อเขาอยากมีเซ็กซ์กับเรา แต่จริงๆ ผู้ชายไม่ได้รักจริง แค่รักหลอกๆ อยากมีอะไรกับเราแค่นั้นเอง ต้องรู้เท่าทันเขา อย่ายอม ให้บอกเขาว่า ถ้าคุณรักฉันจริงต้องรอได้”
ปัญหานี้ดูเหมือนจะไม่มีวันจบลงได้ ตราบใดที่ต่างฝ่ายต่างขาดความรับผิดชอบและขาดความรู้ด้านเพศศึกษา ผู้ใหญ่จึงควรปลูกฝังอบรมเรื่องนี้ตั้งแต่เด็กให้แก่เขา และที่สำคัญ เมื่อทั้งชายและหญิงอยู่ในวัยที่สามารถมีเซ็กซ์ได้เมื่อไหร่ ก็ต้องสอนให้เขาพร้อมที่จะรับผิดชอบต่อผลที่ตามมาด้วยเช่นกัน
ที่มา pooyingnaka
เรื่องเศร้าของผู้หญิงที่ท้องเมื่อไม่พร้อม เริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่ถูกฝ่ายชายบังคับข่มขืนใจ จนมารู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ ต้องทนกดดันทั้งสภาพร่างกายและจิตใจ จนต้องหาทางออกโดยการทำแท้งบ้างก็มี สำหรับรายที่เก็บลูกน้อยเอาไว้ ปัญหาสำหรับเธอเหล่านี้ก็ไม่ได้ยุติเพียงแค่หลังคลอดเท่านั้น หากแต่ยังรอการตัดสินใจที่ยิ่งใหญ่อยู่อีกมากมาย ลูกที่เกิดมาจะเลี้ยงเองไหวหรือไม่ จะยกให้สถานสงเคราะห์เพื่อหาพ่อแม่อุปถัมภ์ดีหรือไม่ และจะวางแผนกับอนาคตต่อไปของตัวเองอย่างไรดี
ซึ่งปัญหานี้ คงจะโทษฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ได้อย่างแน่นอน
เรื่องจริงที่เจอ
น้ำตาล อายุ 16 ปี ตั้งครรภ์และมีน้องแล้ววัยเพียง 3 เดือนเท่านั้น เธอเล่าถึงประสบการณ์ที่ผ่านมาว่า เธออยู่กับพ่อและแม่ใหม่ พ่อของเธอสนิทกับผู้ชายคนหนึ่งอายุ 20 ปีซึ่งจะคอยแวะเวียนมาพูดคุย กินเหล้ากับพ่อของเธอเป็นประจำ จนวันหนึ่งที่พ่อเธอไม่อยู่บ้าน ชายคนดังกล่าวก็เข้ามาในห้องและข่มขืนเธอในที่สุด
“น้ำตาลทำงานอยู่ร้านอาหาร พ่อไม่ค่อยดูแลใส่ใจเราเท่าไหร่ ผู้ชายคนนี้เขามาเหมือนจีบเรา แต่น้ำตาลไม่สนใจ ออกจะไม่ชอบหน้าเขาด้วยซ้ำเพราะเขาเป็นคนขี้เมา เขาเข้าออกบ้านเราเป็นประจำเพราะสนิทกับพ่อ จนคืนหนึ่งพ่อไม่อยู่บ้าน ตอนตีสี่ผู้ชายคนนี้เขาเมาเหล้าแล้วมาบ้านเรา (บ้านพนักงานสามารถเปิดหากันได้ง่ายๆ) พอเขาเห็นว่าพ่อไม่อยู่ เขาก็เข้ามาข่มขืนฉัน”
จากเหตุการณ์นั้นทำให้เธอตั้งท้องทันที แต่ด้วยวัยเด็กที่ยังไม่มั่นใจและมีความรู้เรื่องเพศศึกษาเท่าไหร่ จึงคิดว่า ตนเองอาจไม่ท้อง อาจเพราะประจำเดือนมาช้าไปเอง จน 6 เดือนของการตั้งครรภ์เธอจึงรู้ว่าใช่แน่นอน
“ตอนนั้นหนูเรียนอยู่ชั้น ม.2 ก็ต้องออกจากโรงเรียน เพราะเราท้อง อายเพื่อน แล้วจำต้องเตรียมตัวคลอดน้องออกมา พอคลอดออกมาได้ พ่อก็ไม่ให้หนูเอาเด็กไว้ บอกว่าให้ยกลูกให้คนอื่นเสีย แล้วจะส่งหนูไปเรียนต่อเมืองนอก”
ส่วนทางด้านชายหนุ่มที่สร้างตราบาปให้กับน้ำตาล ตอนนี้เขาได้รับผลกรรมจำคุกแล้วในคดีนี้
ความเสียใจของพ่อแม่
แนน อายุ 15 ปี หลังจากคิดว่าตัวเองท้องกับแฟนจึงได้ลองซื้อแผ่นตรวจครรภ์มาตรวจ ปรากฏว่าเธอท้อง ทำให้ทั้งเธอและแฟนสับสนมาก เธอไม่กล้าบอกพ่อแม่ แต่ก็ไม่สามารถปกปิดได้ เพราะท้องที่เริ่มโตขึ้นเริ่มแสดงให้เห็นชัดขึ้นทุกวัน
“เมื่อแม่ทราบว่าแนนท้อง ท่านตกใจมากและร้องไห้ฟูมฟาย แนนเข้าใจดีว่าเราทำให้ท่านผิดหวังแค่ไหน แนนรู้ว่าท้องตอนสามเดือนแล้ว ไม่คิดทำแท้ง จนพอเราคลอดน้องออกมา รู้สึกดีใจมาก ลูกเหมือนเป็นของขวัญที่มีค่ามาก แนนโชคดีที่พ่อของเด็กยอมรับในสิ่งที่ทำ แต่สำหรับอนาคตของเราสองคน ก็อาจจะต้องเลี้ยงลูกสักพักก่อน แล้วค่อยเรียนต่อกันใหม่”
วไลพร วรสุข ผู้อำนวยการฝ่ายสังคมสงเคราะห์ บ้านพักฉุกเฉิน สมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรี บอกถึงทางเลือกของทางออกของปัญหานี้ว่า
“พ่อแม่ส่วนใหญ่ที่ลูกตั้งครรภ์เมื่ออายุยังน้อย บางคนก็อาจจะมองว่า หลานน่ารัก ก็จะเลี้ยงไว้ นั่นเป็นโชคดีของเด็กคนนั้น แต่บางคนไม่มีทางเลือก พ่อแม่อยากให้ลูกเรียนหนังสือต่อไป เพื่อจะได้มีอนาคต จะให้ยกเด็กที่คลอดออกมาให้เรา เราก็จะเป็นฝ่ายรับเลี้ยงเด็กต่อไป แล้วจะเชื่อมต่อมูลนิธิต่างๆ ในการส่งเด็ก”
วิกฤติที่น่าตกใจ
สถานการณ์วัยโจ๋ตั้งครรภ์ ยังคงเป็นปัญหารุนแรงของสังคม ข้อมูลจากโครงการ ‘Child Watch’ ในปี 2548 มีวัยรุ่นตั้งท้องโดยไม่ตั้งใจเป็นปรากฏการณ์ทางหน้าหนังสือพิมพ์ ขณะนี้มีอยู่ประมาณ 62,000 คน เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 14 ปี 2,600 คน บวกลบคูณหารแล้วเด็กอายุต่ำกว่า 14 ตั้งท้องถึงวันละ 7-8 คน ในหน้าหนังสือพิมพ์ มีเด็กถูกทิ้ง 700-800 คน โดยไม่รวมเด็กที่ถูกทิ้งแบบไร้ชีพที่ถูกหมกอยู่ในกองขยะ
ส่วนข้อมูลจากบ้านพักฉุกเฉิน เมื่อปี 2548 ผู้หญิงและเด็กท้องเมื่อไม่พร้อม มารับบริการความช่วยเหลือ รวม 149 ราย โดยมีผู้หญิงและเด็กที่อายุ 13-18 ปี จำนวน 30 ราย รวมอยู่ด้วย ซึ่งสาเหตุหลักมาจากสามี แฟน คู่รัก และเพื่อน ไม่รับผิดชอบ เป็นจำนวนมากที่สุด รองลงไป ได้แก่ ท้องโดยคนใกล้ชิด คนแปลกหน้า เพื่อนข่มขืน ส่วนปี 2547 อายุต่ำกว่า 18 ปี มีจำนวน 23 คน คิดเป็นประมาณร้อยละ 14 อายุต่ำสุดคือ 12 ปี ส่วนระดับการศึกษานั้น มีตั้งแต่ไม่ได้รับการศึกษาจนถึงระดับปริญญาตรี
วิกฤติที่น่าตกใจ
สถานการณ์วัยโจ๋ตั้งครรภ์ ยังคงเป็นปัญหารุนแรงของสังคม ข้อมูลจากโครงการ ‘Child Watch’ ในปี 2548 มีวัยรุ่นตั้งท้องโดยไม่ตั้งใจเป็นปรากฏการณ์ทางหน้าหนังสือพิมพ์ ขณะนี้มีอยู่ประมาณ 62,000 คน เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 14 ปี 2,600 คน บวกลบคูณหารแล้วเด็กอายุต่ำกว่า 14 ตั้งท้องถึงวันละ 7-8 คน ในหน้าหนังสือพิมพ์ มีเด็กถูกทิ้ง 700-800 คน โดยไม่รวมเด็กที่ถูกทิ้งแบบไร้ชีพที่ถูกหมกอยู่ในกองขยะ
ส่วนข้อมูลจากบ้านพักฉุกเฉิน เมื่อปี 2548 ผู้หญิงและเด็กท้องเมื่อไม่พร้อม มารับบริการความช่วยเหลือ รวม 149 ราย โดยมีผู้หญิงและเด็กที่อายุ 13-18 ปี จำนวน 30 ราย รวมอยู่ด้วย ซึ่งสาเหตุหลักมาจากสามี แฟน คู่รัก และเพื่อน ไม่รับผิดชอบ เป็นจำนวนมากที่สุด รองลงไป ได้แก่ ท้องโดยคนใกล้ชิด คนแปลกหน้า เพื่อนข่มขืน ส่วนปี 2547 อายุต่ำกว่า 18 ปี มีจำนวน 23 คน คิดเป็นประมาณร้อยละ 14 อายุต่ำสุดคือ 12 ปี ส่วนระดับการศึกษานั้น มีตั้งแต่ไม่ได้รับการศึกษาจนถึงระดับปริญญาตรี
วไลพร วรสุข ผอ.ฝ่ายสังคมสงเคราะห์ บ้านพักฉุกเฉิน กล่าวถึงสถานการณ์วัยรุ่นตั้งครรภ์เมื่อไม่พร้อมว่า จำนวนเด็กตั้งครรภ์เมื่อไม่พร้อมยังคงมีมากขึ้น ถึงจะมีที่บ้านพักฉุกเฉินหรือที่อื่นๆ ที่ให้ความช่วยเหลือทางด้านนี้แล้วก็ตาม แต่ขณะเดียวกันสถานการณ์ ของข่าวเด็กทารกถูกวางทิ้งไว้ก็ยังคงมีให้เห็นตลอด
“เด็กวัยรุ่นบางคนยังหาทางออกไม่ได้ และคิดว่าการมาพักที่บ้านพักฉุกเฉินมันอาจจะช้าเกินไปสำหรับเขา มันแก้ไม่ได้ เขาเลยแก้ปัญหาด้วยตัวเอง นำลูกไปทิ้งตามกองขยะบ้าง ฆ่าทำร้ายเด็กบ้าง ถ้าเกิดเรื่องวัยรุ่นท้องขึ้นมา เราอยากให้เขามาคุยกันที่บ้านพักฉุกเฉินหรือมูลนิธิที่เป็นองค์กรผู้หญิง ซึ่งอาจจะมีทางเลือกที่ดีกว่าสามารถช่วยคุณได้ การที่คุณเอาเด็กไปวางทิ้งไว้ กฎหมายก็บอกว่า ผู้หญิงเป็นคนผิด และไม่สามารถหาตัวผู้ชายมารับผิดชอบได้”
ความรับผิดชอบที่หายไป
ผอ.ฝ่ายสังคมสงเคราะห์ บ้านพักฉุกเฉิน ยังกล่าวอีกว่า สิ่งหนึ่งที่ควรจะแก้ไขมากขึ้นสำหรับปัญหาเรื่องนี้ คือ ระบบความคิดของผู้ชาย ซึ่งควรจะต้องส่งเสริมให้วัยรุ่นชายตระหนักในเรื่องของการรับผิดชอบให้มากขึ้น เมื่อไปทำใครท้องต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่ทิ้งให้ผู้หญิงเป็น
คนรับกรรมแต่ฝ่ายเดียว รวมทั้งควรปลูกฝังระบบการศึกษาเลี้ยงดู สอนเด็กผู้ชายตั้งแต่ยังเป็นเด็กในเรื่องของความรับผิดชอบต่อเนื้อตัวร่างกาย และทุกๆ อย่าง เพื่อจะได้ช่วยทำให้ปัญหานี้ลดน้อยลงได้
“ผู้ชายจะต้องรู้จักคิดให้เป็นเหมือนกัน ปัญหานี้มันไม่ใช่เป็นของผู้หญิงโดดๆ มันเป็นความรับผิดชอบของทั้งหญิงและชายสองฝ่าย เรายอมรับว่า เรื่องเซ็กซ์เป็นเรื่องธรรมชาติ วัยรุ่นเป็นวัยที่อยากรู้อยากลอง แต่ขณะเดียวกัน ต้องบอกเขาว่า ควรมีเซ็กซ์เมื่อพร้อม แล้วจะเซฟเซ็กซ์อย่างไรให้ปลอดภัย ไม่ติดโรค ไม่ตั้งท้อง เด็กหลายคนยังขาดองค์ความรู้ตรงนี้อยู่มาก
เด็กบางคนไม่รู้ว่าการมีเซ็กซ์ครั้งเดียวจะทำให้ท้องได้ และเมื่อผู้ชายบอกว่า ผมหลั่งภายนอกแล้ว หรือคุณก็นับหน้าเจ็ดหลังเจ็ดแล้วนี่ นี่คือผู้ชายจะล่อลวงให้ผู้หญิงตายใจ เพื่อจะได้มีอะไรด้วย ไม่ว่าจะหลั่งนอก หรือนับหน้าเจ็ดหลังเจ็ด ท้องทั้งนั้น จะไม่ท้องก็ต่อเมื่อผู้ชายใส่ถุงยาง แต่ถุงยางก็ต้องดูว่ามีคุณภาพด้วยไหม ชั้นเชิงของชายมีหลายขั้นนัก เด็กผู้หญิงมักจะคิดว่า ผู้ชายรักจริงเมื่อเขาอยากมีเซ็กซ์กับเรา แต่จริงๆ ผู้ชายไม่ได้รักจริง แค่รักหลอกๆ อยากมีอะไรกับเราแค่นั้นเอง ต้องรู้เท่าทันเขา อย่ายอม ให้บอกเขาว่า ถ้าคุณรักฉันจริงต้องรอได้”
ปัญหานี้ดูเหมือนจะไม่มีวันจบลงได้ ตราบใดที่ต่างฝ่ายต่างขาดความรับผิดชอบและขาดความรู้ด้านเพศศึกษา ผู้ใหญ่จึงควรปลูกฝังอบรมเรื่องนี้ตั้งแต่เด็กให้แก่เขา และที่สำคัญ เมื่อทั้งชายและหญิงอยู่ในวัยที่สามารถมีเซ็กซ์ได้เมื่อไหร่ ก็ต้องสอนให้เขาพร้อมที่จะรับผิดชอบต่อผลที่ตามมาด้วยเช่นกัน
ที่มา pooyingnaka
เทคนิคในการหาคู่แท้
เทคนิคในการหา “คู่แท้”
เคยมั้ยไม่ว่าจะจริงจังกับรักครั้งนี้แค่ไหน แต่สุดท้ายผลลัพธ์ที่ออกมาก้จบลงด้วยคำว่า “เลิกรา” จนบางครั้งคุณก็รู้สึกท้อแท้ และสิ้นหวังในความรัก ขณะที่อีกใจคุณก็เชื่อว่าคู่แท้ของคุณต้องอยู่ที่ไหนซักแห่ง แต่ปัญหาคือ เมื่อไหร่คุณจะเจอ “คู่แท้” ซะที
วันนี้ ขอเอาใจคนที่หัวใจมีรัก ด้วยเทคนิคการหา “คู่แท้” ฉบับย่อมาฝาก
1.หยุดที่จะมองหา
เคยมั้ยที่คุณต้องเสียเวลามหาศาลไปกับการมองหาบางสิ่งบางอย่างที่สูญหายไป แต่ไม่ว่าหายังไงก็หาไม่เจอซะที เราขอแนะนำให้คุณหยุดมองหา เพราะบางครั้งยิ่งมองหาคุณกลับยิ่งหามันไม่เจอ ทฤษฎีนี้ก็เช่นเดียวกันกับการมองหาคู่แท้ เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณพยายามที่จะมองหาใครบางคน ดูเหมือนเขาจะยิ่งไกลออกไป ดังนั้นคุณควรหยุดที่จะพยายามมองหา และปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ
2.อย่าพยายามที่จะทำตัวให้เป็นที่โปรดปรานของคนอื่น
นี่เป็นข้อเท็จจริงสำหรับผู้หญิงทุกคน ที่พยายามจะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้คนอื่นมีความสุข จนบางครั้งต้องสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไป ดังนั้นคุณต้องหันมาถามตัวเองก่อนว่าคุณต้องการคนที่เขารักคุณที่อะไร ในสิ่งที่คุณเป็น หรือสิ่งที่เขาอยากให้คุณเป็น
3.อย่าทำลายหรือลดศักดิ์ศรีของตัวคุณเอง
หลายครั้งที่ผู้หญิงหลายคนพยายามถือคติสั้นหรือ เอวต่ำเข้าว่า ด้วยการใส่บราเสริมหน้าอก และสวมกระโปรงสั้นๆ เพียงเพราะพวกเธอหวังว่าสิ่งเหล่านี้ จะช่วยให้เธอกลายเป็นที่ดึงดูดใจของหนุ่มๆ ซึ่งแม้ว่าจะปฏิเสธข้อเท็จจริงนี้ไม่ได้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกสามารถทำให้หนุ่มๆหันมามองหรือสนใจคุณได้ แต่คุณจะแน่ใจได้อย่างไรว่า หนุ่มๆเหล่านั้นเป็นคนที่ใช้ และเหมาะสมกับคุณ
4.หมั่นพัฒนาหรือปรับปรุงตัวเอง
เพื่อให้ตัวเองดูดีที่สุดเสมอ เพราะคุณไม่จำเป็นที่จะต้องดูดีเพื่อใคร หรือในสายตาใคร และคุณจะพบว่าแค่คุณหมั่นดูแลตัวเองอยู่เสมอ ก็จะมีหนุ่มๆเข้ามาหาคุณเอง
5.หยุดที่จะตั้งกรอบหรือสร้างกฎเกณฑ์ของคนที่จะมาเป็นคู่แท้ของคุณ
การจดบันทึกสิ่งที่ต้องการล่วงหน้าไว้ อาจเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการไปจ่ายตลาด แต่ชีวิตคู่ของคุณมีสิ่งที่เหนือขอบเขตของลักษณะบุคลิกเฉพาะตัวเท่านั้น เพราะบางคนอาจวาดฝันว่าคู่แท้ของคุณต้องมีฐานะรำ่รวย สูงและหนักตามที่คุณจินตนาการไว้ แต่ในความเป็นจริง คุณต้องถามตัวเองว่าจะยอมเสียชีิวตคู่ไปเพียงเพราะคู่แท้ของคุณมีความสูงน้อยกว่าที่คุณขาดไว้เพียงไม่กี่นิ้ว
ที่มา ไทยรัฐ
เคยมั้ยไม่ว่าจะจริงจังกับรักครั้งนี้แค่ไหน แต่สุดท้ายผลลัพธ์ที่ออกมาก้จบลงด้วยคำว่า “เลิกรา” จนบางครั้งคุณก็รู้สึกท้อแท้ และสิ้นหวังในความรัก ขณะที่อีกใจคุณก็เชื่อว่าคู่แท้ของคุณต้องอยู่ที่ไหนซักแห่ง แต่ปัญหาคือ เมื่อไหร่คุณจะเจอ “คู่แท้” ซะที
วันนี้ ขอเอาใจคนที่หัวใจมีรัก ด้วยเทคนิคการหา “คู่แท้” ฉบับย่อมาฝาก
1.หยุดที่จะมองหา
เคยมั้ยที่คุณต้องเสียเวลามหาศาลไปกับการมองหาบางสิ่งบางอย่างที่สูญหายไป แต่ไม่ว่าหายังไงก็หาไม่เจอซะที เราขอแนะนำให้คุณหยุดมองหา เพราะบางครั้งยิ่งมองหาคุณกลับยิ่งหามันไม่เจอ ทฤษฎีนี้ก็เช่นเดียวกันกับการมองหาคู่แท้ เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณพยายามที่จะมองหาใครบางคน ดูเหมือนเขาจะยิ่งไกลออกไป ดังนั้นคุณควรหยุดที่จะพยายามมองหา และปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ
2.อย่าพยายามที่จะทำตัวให้เป็นที่โปรดปรานของคนอื่น
นี่เป็นข้อเท็จจริงสำหรับผู้หญิงทุกคน ที่พยายามจะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้คนอื่นมีความสุข จนบางครั้งต้องสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไป ดังนั้นคุณต้องหันมาถามตัวเองก่อนว่าคุณต้องการคนที่เขารักคุณที่อะไร ในสิ่งที่คุณเป็น หรือสิ่งที่เขาอยากให้คุณเป็น
3.อย่าทำลายหรือลดศักดิ์ศรีของตัวคุณเอง
หลายครั้งที่ผู้หญิงหลายคนพยายามถือคติสั้นหรือ เอวต่ำเข้าว่า ด้วยการใส่บราเสริมหน้าอก และสวมกระโปรงสั้นๆ เพียงเพราะพวกเธอหวังว่าสิ่งเหล่านี้ จะช่วยให้เธอกลายเป็นที่ดึงดูดใจของหนุ่มๆ ซึ่งแม้ว่าจะปฏิเสธข้อเท็จจริงนี้ไม่ได้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกสามารถทำให้หนุ่มๆหันมามองหรือสนใจคุณได้ แต่คุณจะแน่ใจได้อย่างไรว่า หนุ่มๆเหล่านั้นเป็นคนที่ใช้ และเหมาะสมกับคุณ
4.หมั่นพัฒนาหรือปรับปรุงตัวเอง
เพื่อให้ตัวเองดูดีที่สุดเสมอ เพราะคุณไม่จำเป็นที่จะต้องดูดีเพื่อใคร หรือในสายตาใคร และคุณจะพบว่าแค่คุณหมั่นดูแลตัวเองอยู่เสมอ ก็จะมีหนุ่มๆเข้ามาหาคุณเอง
5.หยุดที่จะตั้งกรอบหรือสร้างกฎเกณฑ์ของคนที่จะมาเป็นคู่แท้ของคุณ
การจดบันทึกสิ่งที่ต้องการล่วงหน้าไว้ อาจเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการไปจ่ายตลาด แต่ชีวิตคู่ของคุณมีสิ่งที่เหนือขอบเขตของลักษณะบุคลิกเฉพาะตัวเท่านั้น เพราะบางคนอาจวาดฝันว่าคู่แท้ของคุณต้องมีฐานะรำ่รวย สูงและหนักตามที่คุณจินตนาการไว้ แต่ในความเป็นจริง คุณต้องถามตัวเองว่าจะยอมเสียชีิวตคู่ไปเพียงเพราะคู่แท้ของคุณมีความสูงน้อยกว่าที่คุณขาดไว้เพียงไม่กี่นิ้ว
ที่มา ไทยรัฐ
แก้สิวสาวชาวอินเดีย
แก้สิวสาวแบบชาวอินเดีย
สวัสดี...อีนี่นาย...หลังจากได้อ่านหนังสือท่องเที่ยวอินเดียและเนปาล 2 ประเทศในฝันที่อยากจะไปเยือนสักครั้ง เซียนสวยก็ได้อะไรดีๆ มาฝากคุณผู้อ่านเยอะแยะเลยค่ะ โดยเฉพาะวิธีรักษาความงามตามแบบอายุรเวท อย่างเรื่องแรกที่จะนำมาเล่าสู่กันฟังก็คือเรื่องของการแก้ปัญหาสิวค่ะ
นอกจากไขมัน ชา กาแฟ ของดอง ฯลฯ ที่อายุรเวทแนะนำให้หลีกเลี่ยงแล้ว ยังมีวิธีแก้สิวอีกอย่างคือ การนำแป้งหมี่ 1 ช้อนโต๊ะผสมกับนมสด 2 ช้อนโต๊ะ แล้วหยดน้ำมันหอมระเหยกลิ่นแซนดอลวู้ด สัก 1 หยดลงไป อย่าลืมเติมมะนาว 1/2 ช้อนชาลงไปด้วย คนให้เข้ากัน แล้วทาให้ทั่วใบหน้า เน้นๆ หน่อยตรงเม็ดสิว ทิ้งไว้ 1/2 ชั่วโมง จึงล้างออกด้วยน้ำเย็น จะช่วยให้ผิวหน้าเรียบเนียนขึ้น และสิวยุบลง
ที่มา คม ชัด ลึก
สวัสดี...อีนี่นาย...หลังจากได้อ่านหนังสือท่องเที่ยวอินเดียและเนปาล 2 ประเทศในฝันที่อยากจะไปเยือนสักครั้ง เซียนสวยก็ได้อะไรดีๆ มาฝากคุณผู้อ่านเยอะแยะเลยค่ะ โดยเฉพาะวิธีรักษาความงามตามแบบอายุรเวท อย่างเรื่องแรกที่จะนำมาเล่าสู่กันฟังก็คือเรื่องของการแก้ปัญหาสิวค่ะ
นอกจากไขมัน ชา กาแฟ ของดอง ฯลฯ ที่อายุรเวทแนะนำให้หลีกเลี่ยงแล้ว ยังมีวิธีแก้สิวอีกอย่างคือ การนำแป้งหมี่ 1 ช้อนโต๊ะผสมกับนมสด 2 ช้อนโต๊ะ แล้วหยดน้ำมันหอมระเหยกลิ่นแซนดอลวู้ด สัก 1 หยดลงไป อย่าลืมเติมมะนาว 1/2 ช้อนชาลงไปด้วย คนให้เข้ากัน แล้วทาให้ทั่วใบหน้า เน้นๆ หน่อยตรงเม็ดสิว ทิ้งไว้ 1/2 ชั่วโมง จึงล้างออกด้วยน้ำเย็น จะช่วยให้ผิวหน้าเรียบเนียนขึ้น และสิวยุบลง
ที่มา คม ชัด ลึก
วิธีแก้ปัญหาผมร่วง
วิธีป้องกันไม่ให้ผมร่วง
ใครที่รู้ตัวว่าเป็นคนผมร่วงง่าย และผมร่วงเยอะ มีวิธีป้องกันไม่ให้ผมร่วงมาบอก...
การป้องกันไม่ให้ผมร่วง
1. เลือกรับประทานอาหารและของที่มีประโยชน์ต่อเส้นผม เช่น ธัญพืช, ข้าวกล้อง, งาดำ, เมล็ดทานตะวัน, ฟักทอง
2. ควรนวดหนังศรีษะเพื่อกระตุ้นการไหลเวียนของเลือด เพื่อบำรุงรากผมบ้าง
3. ควรทำความสะอาดผมอย่างสม่ำเสมอ
4. ควรใส่ครีมบำรุงผม ทุกครั้งที่สระผม
5. ควรรับประทานแร่ธาตุที่มีประโยชน์ต่อรากผม เช่น Biotin ไบโอติน หรือ Vitamin H จัดเป็นวิตามินชนิดหนึ่งในกลุ่มวิตามิน บี จำเป็นสำหรับขบวนการใช้คาร์บอนไดออกไซด์ในร่างกาย ซึ่งช่วยบำรุงผิวหนัง ผม กล้ามเนื้อ และประสาท อาหารที่อุดมไปด้วยไบโอติน ได้แก่ ตับหมู ไตวัว เนื้อวัว ปลาเนื้อขาว น้ำมันปลา ข้าวกล้อง ข้าวโพด รำข้าวสาลี ไข่ นม เนย โยเกิร์ต ผักต่างๆ โดยเฉพาะดอกกะหล่ำ กระหล่ำปลี เห็ด และแครอท อย่างไรก็ตาม ขณะนี้ยังไม่มีข้อกำหนดเกี่ยวกับปริมาณของวิตามินที่ร่างกายต้องการในแต่ละวัน
สำหรับสาเหตุที่ร่างกายอาจขาดไบโอติน คือ การรับประทานไข่ขาวดิบในปริมาณมากเป็นระยะเวลานานๆ อันเนื่องมาจากใน "ไข่ขาว" มีสารที่จะทำลายไบโอติน เมื่อร่างกายเกิดอาการขาดวิตามินนี้ก็จะทำให้เกิดเป็นโรคผิวหนัง ผิวหนังมีสีเทา อ่อนเพลีย โลหิตจาง มีโคเลสเตอรอลในเลือดสูงกว่าปกติ
อีกตัวคือ Zine เป็นแร่ธาตุที่เมื่อร่างกายขาดจะทำให้ผมร่วง ถ้าไม่อยากผมร่วง ก็อย่าลืมทำตามคำแนะนำกันได้
ที่มา เดลินิวส์
ใครที่รู้ตัวว่าเป็นคนผมร่วงง่าย และผมร่วงเยอะ มีวิธีป้องกันไม่ให้ผมร่วงมาบอก...
การป้องกันไม่ให้ผมร่วง
1. เลือกรับประทานอาหารและของที่มีประโยชน์ต่อเส้นผม เช่น ธัญพืช, ข้าวกล้อง, งาดำ, เมล็ดทานตะวัน, ฟักทอง
2. ควรนวดหนังศรีษะเพื่อกระตุ้นการไหลเวียนของเลือด เพื่อบำรุงรากผมบ้าง
3. ควรทำความสะอาดผมอย่างสม่ำเสมอ
4. ควรใส่ครีมบำรุงผม ทุกครั้งที่สระผม
5. ควรรับประทานแร่ธาตุที่มีประโยชน์ต่อรากผม เช่น Biotin ไบโอติน หรือ Vitamin H จัดเป็นวิตามินชนิดหนึ่งในกลุ่มวิตามิน บี จำเป็นสำหรับขบวนการใช้คาร์บอนไดออกไซด์ในร่างกาย ซึ่งช่วยบำรุงผิวหนัง ผม กล้ามเนื้อ และประสาท อาหารที่อุดมไปด้วยไบโอติน ได้แก่ ตับหมู ไตวัว เนื้อวัว ปลาเนื้อขาว น้ำมันปลา ข้าวกล้อง ข้าวโพด รำข้าวสาลี ไข่ นม เนย โยเกิร์ต ผักต่างๆ โดยเฉพาะดอกกะหล่ำ กระหล่ำปลี เห็ด และแครอท อย่างไรก็ตาม ขณะนี้ยังไม่มีข้อกำหนดเกี่ยวกับปริมาณของวิตามินที่ร่างกายต้องการในแต่ละวัน
สำหรับสาเหตุที่ร่างกายอาจขาดไบโอติน คือ การรับประทานไข่ขาวดิบในปริมาณมากเป็นระยะเวลานานๆ อันเนื่องมาจากใน "ไข่ขาว" มีสารที่จะทำลายไบโอติน เมื่อร่างกายเกิดอาการขาดวิตามินนี้ก็จะทำให้เกิดเป็นโรคผิวหนัง ผิวหนังมีสีเทา อ่อนเพลีย โลหิตจาง มีโคเลสเตอรอลในเลือดสูงกว่าปกติ
อีกตัวคือ Zine เป็นแร่ธาตุที่เมื่อร่างกายขาดจะทำให้ผมร่วง ถ้าไม่อยากผมร่วง ก็อย่าลืมทำตามคำแนะนำกันได้
ที่มา เดลินิวส์
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)